Inessa, ons vlindertje

Ooit was je een mirakeltje, dan een vechtertje en nu ons sterretje…

Gelukkige verjaardag Inessa!

on 2 maart 2011

Vandaag is het de dag waar ik (wij) zo tegenop zagen maar eigenlijk valt het al bij al vrij goed mee, vandaag is het de dag dat Inessa 1 jaar wordt! Gelukkige verjaardag mijn lieve schat hdds

Het is zo gek, deze tijd vorig jaar was er nog helemaal niets aan de hand, dan zat onze meid nog veilig in mijn buik maar tegen 20u40 s’avonds was het zover, dan werd ze plotseling geboren via een spoed keizersnede, toch gek hoe snel alles kan veranderen he?

Ik kan het amper geloven dat het ondertussen alweer een jaar verder is, het lijkt alsof het allemaal pas gebeurd is, toch gek hoe relatief “tijd” kan zijn… De maanden maart, april en mei weten we nog alsof het gisteren was, maar van de rest weet ik amper nog iets van, zonder het te beseffen was het opeens oktober, kreeg ik mijn miskraam, dan was het plots ouderjaar en nu ineens maart…

Gisteren was het ook de herdenkingsdienst in het UZ van Leuven, dat doen ze daar elk jaar voor de baby’s & peuters (van nul tot 2 jaar) dit dat voorbije jaar overleden daar zijn. Ik schrok wel van het aantal mensen dat aanwezig was. Ben ook enorm geschrokken van het hoge aantal overleden kindjes, in 2010 zijn er zeker 80 kindjes overleden + nog een 10 tal die overleden zijn vlak voor de geboorte dat geen naam gekregen hebben :-(

Natuurlijk is dat getal “80” heel relatief, want het UZ is een super groot ziekenhuis en vele kindjes met medische problemen worden daar naar toe gebracht. Denk dat ze zeker daar per jaar over de 1000 kindjes opnemen (zowel pasgeboren baby’s als peuters), dus het is maar hoe je het bekijkt. In een gewoon plaatselijk ziekenhuis zal het aantal van overlijdens wel een pak minder zijn.

Toen Inessa in Leuven in box 1 lag, had ze een buurmeisje, Nora was haar naam. Eigenlijk dachten wij dat alles oke was met Nora omdat ze toch een beetje ouder was dan Inessa en ze woog ook pak meer, op het einde was Nora ook overgebracht naar een andere box, box 3 als ik me niet vergis, dus we dachten dat ze aan de betere hand was maar niks is minder waar…

Gisteren tijdens de dienst zagen we de papa van Nora, dus jammer genoeg is Nora ook overleden :-s   Het deed ons toch wel iets omdat te vernemen hoor. Misschien is het gek voor sommige om dit nu zo te lezen, ook al hadden we nooit persoonlijk contact met Nora of haar ouders toch heb je een soort van verbondenheid…

De dienst zelf was wel mooi maar eerlijk gezegd niet zo ons ding, iets te veel gebeden in (alle respect voor mensen die gelovig zijn) en gedichten die niet zo voor ons gevoel pasten, maar ja dat is natuurlijk iets heel persoonlijks. We vonden het zelf nogal deprimerend eigenlijk, persoonlijk herdenken wij ons meid liever op een iets wat “vrolijkere” manier dan op zo’n manier, maar ja ;-) Uiteraard zijn wij de mensen van het UZ Leuven enorm dankbaar dat ze zo’n dienst daar doen, want dat is natuurlijk niet overal het geval.

De receptie achteraf daar hadden wij veel meer “geniet” van, het deed ons deugd om bekende gezichten van verpleegsters en dokters terug te zien. Achteraf zijn wij ook met Leentje ( de verpleegster die bij ons en Inessa was tijdens haar laatste dag) naar neonatologie geweest, we wouden perse nog eens door de gang wandelen om te zien waar Inessa haar foto kader hing. Ouders schenken namelijk foto’s van hun kindjes dat daar gelegen hebben als herinnering en die hangen ze daar dan omhoog in die gang. We zijn zelfs in box 1 geweest waar Inessa 35 dagen gelegen had. Dat deed wel enorm raar… En natuurlijk kwamen de tranen ook ;-) maar ja dat is volkomen normaal :-) Eigenlijk deed het ons deugd en was het meer symbolisch, het was bijna een jaar geleden (op 1 dag na) dat Inessa daar voor de eerste keer naar toe werd gebracht en bijna 1 jaar later waren we er terug, tis een manier van afsluiten denk ik :-)