Inessa, ons vlindertje

Ooit was je een mirakeltje, dan een vechtertje en nu ons sterretje…

5 jaar later…

on 2 september 2015

Na lange periode van stilte dacht ik nog eens te bloggen, de laatste blog is alweer van 2013 geleden… Ik blog hier nog zo weinig omdat ik er geen nood meer aan heb. De maanden na Inessa haar overlijden had ik er meer nood aan, het was een vorm van verwerking denk ik nu en na al die jaren is de nood verdwenen.

Het verdriet blijft, ook al is het ondertussen alweer 5 jaar geleden… Jaja VIJF jaar! Wat gaat de tijd toch onmenselijk snel, amper te vatten is het :-) Ik spreek nu over dat het verdriet blijft al is dat niet helemaal waar. Het is anders dan 5 jaar geleden, wat logisch is. Ik heb het (min of meer) aanvaard en een plekje gegeven, we moeten verder maar dan met een hele diepe kras in onze ziel.

Ik denk dat we er gewoon mee leren leven hebben, we zijn door alle stapjes van de emotionele rollercoaster geweest en door alle stappen van het rouwproces zoals wij dachten dat het moest, goed ons hart gevolgd en ik denk toch dat we er op een “gezonde” manier mee omgegaan zijn.

Maar dit alles neemt niet weg hoe veel ik ons meisje, onze prinses Inessa mis… Ik praat er misschien niet zo vaak meer over zoals vroeger (wat moet ik altijd zeggen) Ik ben ook zo ontzettend fier op mijn meisje, dat ze zo gestreden heeft ondanks het van het begin er al niet echt goed uit zag, ze heeft echt haar best gedaan :-) Ik weet dat we haar ooit wel zullen terug zien, dat dit niet het einde was maar nog maar gewoon het begin :-) Voor sommige klinkt dit misschien een gekke opmerking/gedachte maar achja ieder zijn ding zeker ;-)

Met ons (Sven & ik) gaat echt alles super, door alle problemen en verdriet zijn we NOG sterker geworden als koppel! Ondertussen zijn we al 18 jaar samen waarvan 7 jaar getrouwd  lovee We zijn enorm veranderd door wat we hebben meegemaakt, ik meer dan Sven. Ik ben harder geworden, ik ben nu eindelijk wie ik altijd al wou zijn. Ik heb ook gekozen om te breken met bepaalde mensen in mijn omgeving die me meer negativiteit bezorgde dan wat anders, ik wou niet mee gaan in hun leven van leugens en hebzucht, ik was het beu dus heb ik gewoon voor 1 bepaald persoon gekozen en dat was simpelweg voor mezelf  yesyes Geloof me, zo na al die jaren puur voor jezelf kiezen voelt dat echt aan als een bevrijding!!!

Op het vlak van onze kinderwens loopt het moeilijker, want zoals je misschien al door hebt is er nog steeds geen broer of zusje voor Inessa. Vele sterretjes hebben we wel… Ondertussen 5 prille miskramen gehad & 2 sterretjes door een buitenbaarmoederlijke zwangerschap (was een tweeling) En dat op een tijdspanne van 5 jaar…

Deze zwangerschappen zijn via IVF maar ook enkele spontaan, want dat kan ook nog steeds ondanks ik maar 1 eileider meer heb… Onze embryo’s hebben absolute topkwaliteit, de reden waarom ik herhaalde miskramen doe weten ze niet en geloof me ze hebben gezocht en gezocht…

Zelf hebben we besloten om even te stoppen met alles en te zorgen dat ons lichaam zelf voor de volle 100% in orde is zodat we er echt alles aan doen om miskramen te voorkomen. Zo zijn we ondertussen al meer dan een jaar compleet gestopt met roken, dat was vroeger ook al wel het geval maar nooit echt heel lang kunnen volhouden, nu dus wel.

We leven gezond, hanteren een gezonde levensstijl en ik ben zomaar even 40 kilo (ja 40 lol) afgevallen !!! Mijn BMI zat ver boven de 40, ik had me echt laten gaan en ook de hormonen van de IVF maken het niet altijd makkelijk… Nu zit mijn BMI rond de 28 wat voor mij perfect maakt :-) Op deze manier hebben we zelf ook alles gedaan om hopelijk geen miskramen meer te doen en dat we eindelijk een gezonde zwangerschap MET gezond kindje mogen hebben..

De droom blijft, ook na al die tegenslag dat we al gehad hebben :-) Al is het anders geworden ondertussen… Nu is het meer van “we zien wel” als het lukt super fantastisch maar stel dat het nooit meer lukt voor een zusje of broertje voor Inessa, tja… Dat zou heel erg jammer zijn maar ons leven gaat verder toch en we hebben het goed met of zonder kindje in ons leven. Voor wie ons avontuur wil volgen over zwanger worden, dat kan via mijn site maybe-beebie.be

Na al die jaren durf ik nu zeggen dat we echt gelukkig zijn met wat we hebben en met wie we zijn. Het was een echt leerproces… Met vallen, opstaan, weer vallen maar telkens stonden we er terug en sterker dan ooit ;-)

Dit was ook meteen mijn (voorlopig) laatste blog op deze site. De eerstvolgende blog dat ik hier post zal zijn om iedereen te laten weten dat Inessa er een broertje of zusje bij heeft :-) Wil iedereen nu dik en dubbel mee duimen met ons? ? Deze website zelf zal ik nooit wegdoen, jaarlijks blijf ik de domeinnaam betalen zodat ze online kan blijven, dit is ons meisje haar plekje :-)

Hopelijk tot héél binnenkort!!!