Inessa, ons vlindertje

Ooit was je een mirakeltje, dan een vechtertje en nu ons sterretje…

De eerste werkdag van Sven!

on 29 april 2010

Maandag de 26ste was het Sven zijn eerste werkdag sinds het overlijden van ons Inessa. Deed gek, zo terug alleen thuis te zijn zo zonder mijn ventje. Gelukkig staat Sven altijd met de vroege dienst dus is hij altijd thuis rond 14u30.

Ik dacht dat ik het moeilijker zou hebben maar al bij al viel dit nog goed mee. Had mijn bezigheden met het poetsen van de beneden. Blijkbaar heb ik 1 of andere poets ziekte gekregen, want tegenwoordig kan ik aan niks anders denken haha Maar ja, zo blijf ik bezig en verzet ik mijn gedachte een beetje.

Met Sven ging het ook wel op zijn eerste werkdag. Hij had het wel eventjes moeilijk toen nog enkele collega’s innige deelneming kwamen zeggen maar ja, dat is begrijpelijk natuurlijk.

Verder gaat het wel goed met ons, uiteraard missen we haar elke dag meer en meer maar we MOETEN verder! Het is geen kwestie van willen maar echt van moeten, dit zijn we niet enkel aan ons eigen verplicht maar ook aan onze dochter Inessa, ze zou niks anders gewenst hebben…

Er komen moeilijke dagen aan… Normaal zouden ze me laten bevallen op 37 weken, dat was normaal eind april begin mei, dus normaal zou ik nu 1 van de dagen bevallen zijn. 2 mei is ook bijna in zicht, normaal zou ons meisje dan 2 maand geweest zijn, 5 mei dan moet ik voor de 1ste keer terug naar de gyno en tenslotte 18 mei, de datum dat ik oorspronkelijk uitgerekend zou zijn…

Ik merk aan mezelf dat die extra moeilijke momenten er gaan aankomen, want sinds enkele dagen kan ik amper nog tegoei slapen. Ik lig letterlijk uren wakker eer ik deftig kan inslapen. Ben steenop als ik in bed kruip maar vanzodra ik probeer te slapen speelt zich de film vanaf m’n spoed keizersnede tot en met de crematie terug af…

Dat zal wel normaal zijn zeker maar ja… Dit is iets dat zal moeten slijten denk ik.