Inessa, ons vlindertje

Ooit was je een mirakeltje, dan een vechtertje en nu ons sterretje…

Allerheiligen

on 2 november 2010

Gisteren was het Allerheiligen, normaal ben ik niet de persoon om met die dag naar het kerkhof te gaan. Maar nu had ik er eigenlijk wel behoefte aan eigenlijk… Plus ook dat ik eens buiten wou komen, ik zit namelijk sinds ik woensdag terug kwam van het ziekenhuis al binnen. De wandeling op her kerkhof van Putte, Onze Lieve Vrouw Waver en Mechelen heeft me eigenlijk wel goed gedaan maar was toch blij dat ik terug thuis was, moe dat ik was ervan!

Bij mijn weten was er niemand geweest naar de strooiweide waar ons meisje lag en dat deed ons wel pijn eigenlijk. De meeste mensen dat ik ken gaan zo niet op die dag naar het kerkhof maar ik weet ook dat ze op andere dagen ook nooit naar ons meisje gaan en dat doet me toch wel wat pijn eigenlijk. Precies alsof ze minderwaardig is… Mijn grootouders , de grootouders van Sven of andere familieleden die overleden zijn bezoeken ze wel dus waarom Inessa niet?

Zelf hebben we een mooi boeketje op de strooiweide gelegd en ik heb een bloemetje aan haar naambordje gestoken. Zelf komen we daar ook niet maandelijks, maar zo met speciale dagen of wanneer we er behoefte aan hebben gaan we er wel naar toe.

Eigenlijk heb ik al dik spijt van dat we haar laten uitstrooien hebben. We dachten dat we dit het beste zo konden doen, zo hadden de mensen toch nog plekje als ze haar wouden bezoeken maar aangezien blijkbaar niemand haar bezoekt had ik beter gewoon de volledige asse thuis bewaart maar ja, zulke dingen weet je meestal pas achteraf, als het te laat is…

Hoe het verder met mij is? Bwa ja dat gaat wel, de ene moment beter dan de andere moment. Momenteel heb ik last van barstende hoofdpijn, dacht eerst dat het kwam van mijn narcose maar dat is ondertussen al bijna een week geleden dus dat lijkt me sterk. Deze avond ga ik eens langs bij de dokter, je weet nooit he.