Inessa, ons vlindertje

Ooit was je een mirakeltje, dan een vechtertje en nu ons sterretje…

Bloeding nr 3

Eindelijk begon ik te genieten van het zwanger zijn, ik zat eindelijk op de bekende “roze wolk” tot op die bewuste woensdag. Blijkbaar heb ik telkens bloedingen op een woensdag pfff

Het was 7u in de ochtend, ik werd wakker omdat ik dringend moest gaan plassen. Ik snel snel naar het toilet en lap bingo, weer maar eens een bloeding :-( Je zou denken dat ik dit ondertussen wel gewoon zou moeten zijn maar zoiets went echt niet hoor…

Wij weer maar eens naar spoed, jammer voor ons, maar het was toen net een feestdag namelijk 11 november. Dus weekend dienst op spoed. Eerst kwamen we terecht bij een stagiaire, mss een toffe mens maar die vragen dat hij ons vroeg, niet normaal.

Nu kan ik er mee lachen maar toen stond ik echt op koken! Eerst kwam de vraag; “hoeveel bloed hebt u verloren” waarop ik antwoordde met “geen idee”, dan vroeg hem “was het een kop of eerde een eierdopje” Ja hallooooo! Ik ga er echt niet naast zitten met een maatbeker hoor pff

Nog zo een bangelijke vraag was “hoeveel drinkt u per dag” waarop ik netjes reageerde van dat ik daar echt geen flauw idee van had omdat ik gewoon mijn flesje met water zo bijvulde aan de kraan, dus ook geen zicht op had, waarop hij weer antwoordde van “kan u niet zeggen ongeveer hoeveel liters dan per dag” Hallooo zijn we doof ofzo????

Na een dik uur weer wachten, kregen we eindelijk iemand met meer verstand van zaken dan die snotneus. Nog steeds ken ik haar naam niet, al vele keren gehoord maar telkens vergeet ik hem hihi Voor ons is het “de hollandse” aangezien ze van Nederland afkomstig is ;-)

Ze was wel erg vriendelijk maar vond haar manier wat raar toen. Begon ze te zeveren dat mijn bloedverlies niet erg was, want het was niet “helder rood”, nu ja voor mij is rood rood en rood betekend spoed! Liet ze zelf nog een rode dop zien van een fles spa om aan te tonen wat rood is, precies we beide kleurenblind zijn ofzo.

Achteraf ook best komisch maar op dat moment kon ik haar nek wel omwringen, gelukkig was deze keer ook alles weer prima met ons pistachke. Nu zag ze wel duidelijk enkele bloedklonters zitten, niet zo super groot maar toch. Ze vertelde ook wel dat ik best nog eens een bloeding zou kunnen krijgen. Het kon zijn dat ze gewoon oploste zonder dat ik er wat van ging merken maar kon evengoed dat ik weer bloedverlies ging krijgen. Leuk is anders… Zwanger zijn en 9 maand lang met maandverband rondlopen pfff

Terug naar vorige pagina

« Ons verhaal


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Current month ye@r day *