Inessa, ons vlindertje

Ooit was je een mirakeltje, dan een vechtertje en nu ons sterretje…

Joehoee misselijk :-/

Een week na mijn eerste bloeding had ik gelukkig een afspraak bij mijn gyn, met weer een heel bang hartje wachtte we de echo af maar gelukkig leek alles oke te zijn met ons pistachke. We hoorde nu ook voor de eerste keer het hartje kloppen, wat was dit een zalig geluidje :-) Het klopte nog wel traag, zei ze maar dit kon geen kwaad.

Ze controleerde ook mijn bloeddruk, deze was ondanks dat ik de week ervoor goed gerust had toch nog steeds vrij hoog. Tot mijn grote vreugde zette ze mij de hele maand nog op ziekenkas en kreeg ik medicijnen voorgeschreven, Adalat namelijk.

Ik was ongeveer een 8 tal weken ver tot de misselijkheid de kop op stak. Eerst was ik opgelucht, want ik werd al ongerust omdat ik me niet misselijk voelde. Bij zwanger zijn hoort toch misselijkheid? Maar wat heb ik me dat beklaagd! Ik had niet zomaar ochtend misselijkheid, nee ik had dat dus 24 uur op 24 uur!

Ik kon amper nog iets verdragen! Gedaan met mijn koffie verslaving hihi Enige dat ik lekker nog vond was ice tea en water! Ik die nooit water dronk lol Eten was ook een ramp, frieten ging er enkel in en dan nog enkel frieten van het frituur, geen zelfgemaakte of diepvries hoor.

Veel zeiden me dat ik goed moest eten, want ik at nu voor “twee” maar ook al deed ik zo goed mijn best, het ging gewoon weg niet. Na een paar hapjes had ik genoeg, een echt vol gevoel had ik. Mijn eten verspreide in kleine maaltijden per dag ging eventjes goed maar niet voor lang, soms dwong ik mezelf echt alles op te eten wat op mijn bord lag ook al had ik genoeg met als gevolg dat ik nog meer misselijk werd.

Ik had verwacht en gehoopt dat het misselijk zijn wel ging over zijn na 3 maand maar niks was minder waar! Tot mijn 6 maand heeft dat geduurd!!!!

Terug naar vorige pagina

« Ons verhaal


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Current month ye@r day *