Inessa, ons vlindertje

Ooit was je een mirakeltje, dan een vechtertje en nu ons sterretje…

Mooie liedjes duren nooit lang

Begin Februari moest ik weer op controle bij Dr Lannoo voor een uitgebreide echo, maar in tegenstelling tot vorige keer kregen we niet zo een al te best nieuws…

Onze kleine schat deed het nog prima maar de groeiachterstand was ondertussen veranderd van 1 week naar 2 weken! Op zich was dit nu niet zo erg, maar aangezien de groeiachterstand precies bleef oplopen zou dit een ramp kunnen betekenen binnen enkele weken.

Maar dit was niet het enige slechte nieuws we die dag te horen kregen; de gyn had namelijk gezien dat er iets “raar” was aan haar hartje. Aangezien ik geen lijf heb voor echo’s, vond ze het verstandiger om mij door te sturen naar Prof De Catte in het UZ van Leuven. Hij zou kijken of er geen verklaring kon zijn voor de groeiachterstand van onze schat, slechte doorbloeding ofzo.

Gelukkig konden we de dag erna al terecht bij de prof in Leuven, weer maar eens deed hij een uitgebreide echo. Heel nauwkeurig ging hij alles af, controleerde ook of de doorbloeding van mijn placenta oke was, enz…

Daar bevestigde hij wat Dr Lannoo gezien had, onze schat had inderdaad een groeiachterstand van 2 weken en een afwijking aan haar hartje! De ene hartkamer is ietsje groter dan de andere. Op deze moment is het nog niet zo erg maar het mag zeker niet vergroten (of vernauwen), als dat toch zou gebeuren dan moet ze zeker geopereerd worden na de bevalling :-(

De oorzaak van haar groeiachterstand was op deze moment niet te vinden, de placenta was prima en de doorbloeding ook. Mijn bloeddruk was ook terug oke dus daar mag het normaal niet aan liggen. Gelukkig is er nog altijd voldoende vruchtwater en beweegt onze kleine meid ook heel goed, erg actief is ze eigenlijk wel, dat is weer een goed teken…

Nu is het vooral hopen dat ze toch wat bij komt en van groei ook, want als dat niet zou zijn dan moet ik vroeger bevallen. Zolang ze blijft groeien en bijkomen, is het oke, ook al is het te weinig maar eens ze stopt met groeien moet ik bevallen, want dan is mijn baarmoeder geen goede couveuse voor haar.

Volgens de berekeningen van de prof op een schaal van 1 tot 100, waarbij 100 een goede dikke baby is, scoort onze meid 1! Ja juist 1, dus echt heel klein ! Hij kon ook berekenen als ik zou bevallen bij 40 weken dan zou ze rond de 2.5 kg wegen, dat is nog te doen maar ja dan moet ik wel de 40w halen en ook hopen dat het niet erger word met haar hartje.

Het volgende wat ze gaan doen is een vruchtwaterpunctie. Daar ben ik normaal niet voor omwille van het risico, maar zo hebben we tenminste een zekerheid dat er toch niks anders is zoals down syndroom of een andere afwijking….
Het is zo verdomme moeilijk. Ongeveer 4 jaar duurde het voor zwanger te raken, daarna 2 zware bloedingen gehad, hoge bloeddruk en nu dit weer… Wanneer gaat het eindelijk eens goed ?

Zwanger zijn moet normaal de mooiste tijd van je leven zijn, wel dit begint meer en meer te lijken op een ware nachtmerrie.

Terug naar vorige pagina

« Ons verhaal


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Current month ye@r day *