Inessa, ons vlindertje

Ooit was je een mirakeltje, dan een vechtertje en nu ons sterretje…

Terug zwanger oktober 2010

Ondertussen is oktober 2010 en 6 maand geleden dat we afscheid moesten nemen van onze lieve schat Inessa. De ruwe diepe hevige pijn is ondertussen anders dan in het begin maar ja het verdriet is er niet minder op geworden. We proberen zo goed als we kunnen verder te gaan met ons leven, we proberen ons te richten op de toekomst en sinds augustus 2010 zijn we ook stilletjes aan terug bezig met opnieuw zwanger te worden.

Eigenlijk moest ik wachten van mijn gyn tot zeker 1 jaar na de keizersnede, dit was voor de zekerheid, zodat mijn wonde echt 100 % goed genezen was maar wij dachten we kunnen beter nu al terug beginnen, want wie weet hoe lang duurt het nu weer voor zwanger te raken. Beide wisten we dat de kans op terug een spontane zwangerschap vrij klein was, maar ja we konden toch proberen he?

En tot onze grote verbazing lukte het vrij snel, want eind september, begin oktober 2010 was ik alweer zwanger!

Donderdag 30 september 2010 moest ik op advies van mijn huisarts naar het Uz Leuven om bloed te laten nemen door een specialist ivm mijn hormonen, na een eerder bloedonderzoek bij m’n huisarts stond er een waarde veel te hoog (ik weet niet meer precies wat juist) Dus wij braaf naar de specialist in Leuven, hij nam toen stuk of 7 staaltjes bloed en ik vroeg voor de zekerheid ook om m’n bloed te controleren op het HCG hormoon (zwangerschaps hormoon). Waarom ik dat vroeg? Geen idee eigenlijk, ik had geen enkele aanwijzing dat ik zwanger kon zijn, ik dacht dit zelfs niet eens dat ik zwanger kon zijn, mijn maandstonden moesten normaal rond 4 oktober 2010komen. Ik denk dat ik gewoon zekerheid wou hebben, dan moest ik in elk geval geen thuistest doen als m’n cyclus weer gek deed.De uitslag zou ik enkele dagen later ontvangen per post en ook mijn huisarts zou een copy ontvangen.

Ondertussen was het maandag 4 oktober en was er nog niks te bespeuren dat op mijn regels kon wijzen, maar ik zocht er niet direct iets achter. Ik merkte dat ik een gemiste oproep had van mijn huisarts, ik al wat in paniek, want eigenlijk belt mijn huisarts mij nooit op. Ik dacht direct van dat ze iets “slechts” gevonden hadden in m’n bloed, dus ik belde direct terug naar m’n huisarts. Na eventjes wachten kreeg ik m’n arts eindelijk aan de lijn, ik moest zo snel mogelijk naar hem komen, want ik had een HCG hormoon van 35!!!

Ik kon dit amper geloven, ik was ZWANGER en dit precies 6 maand nadat we afscheid moesten nemen van onze dochter! Het was alsof ik droomde. Je moet weten, toen ik dat nieuws vernam was ik helemaal alleen thuis, Sven was nog gaan werken. Na enkele uren (die dagen leken te duren) kwam Sven eindelijk thuis van zijn werk en vertelde hem het goede nieuws. Uiteraard was hij ook erg geschrokken zoals ik maar natuurlijk ook SUPER blij! Hij is direct een zwangerschapstest gaan kopen en ja hoor, deze was dik positief.

Dezelfde avond ben ik nog bloed gaan laten nemen bij m’n huisarts, zo konden we zien of het HCG hormoon wel goed gestegen was. De dag erna had ik de uitslag en ja hoor, ik had een waarde van 431 wat perfect is, want het HCG hormoon moet normaal om de 2 a 3 dagen verdubbelen dus dat zat normaal gezien goed!

Omdat we zo blij waren hebben we ook direct de familie ingelicht met ons goed nieuws, iedereen was super blij voor ons, al bespeurde ik toch bij sommige een zekere angst, wat ik wel begrijp maar toch :-)

Nadat we wat bekomen waren van de shock besloot ik ook mijn gyn in te lichten en terwijl een afspraak te maken al. Eerst was ik wat angstig dat ze kwaad ofzo ging zijn, want normaal moest ik een jaar wachten voor zwanger te zijn maar gelukkig was ze heel blij voor ons, ze vertelde me ook direct dat het niet erg was dat ik nu al zwanger was terug, aangezien ik op 29w bevallen was, was mijn baarmoeder al een tijdje terug in de normale staat en de wonde zag er perfect uit bij een vorige controle. Eind oktober op de 21ste was mijn eerste afspraak maar zoals geweten liep alles anders en heb ik op 24 oktober een miskraam gekregen…

Terug naar vorige pagina

« Ons verhaal