Inessa, ons vlindertje

Ooit was je een mirakeltje, dan een vechtertje en nu ons sterretje…

Vruchtwater punctie

Alles is zo een beetje in versnelling gegaan, want amper 2 dagen nadat ik de prof van Leuven had gezien kreeg ik laat in de namiddag telefoon van Leuven dat ik daar de dag erna verwacht werd voor een punctie.

Ik had gehoopt dat alles snel ging gaan maar dit was toch wel echt extreem snel hihi Maar ja beter zo dan weken wachten.

Rond 15u30 werden wij er verwacht voor een gesprek. Dit doen ze altijd, daar leggen ze uit wat er precies gaat gebeuren, wat de risico’s zijn enz… Zo weet je toch wat je mag verwachten.

Een dik uur erna, rond 16u30 was het dan zover. De prof, 1 van mijn gyno’s en een verpleegster maakte me om klaar voor de punctie. Eerst een gewoon echo onderzoekje, om te zien of onze meid het goed maakte en dat ze niet in de weg lag. Gelukkig was ons meisje zoals altijd heel actief, ze zwaaide zelfs. De gyno zag het ook en moest er ook om lachen hihi

Daarna maakte ze mijn buik proper van de gel van de echo en smeerde ze hem in met ontsmettingsmiddel, heel m’n buik had een mooi bruin kleurtje. En dan was het zover! Moest me goed ontspannen en dan ging ik 2 prikken voelen. Maar als ik eerlijk ben heb ik deze amper gevoeld, als je bloed laat nemen voel je die naald feller dus dat viel echt goed mee. Voor ik het besefte was het achter de rug, heeft mss 5 min geduurd denk ik. Daarna mocht ik opstaan en een halfuurtje gaan rusten in zo’n een zetelbed en daarna naar huis.

De komende dagen moest ik goed rusten, zeker niets zwaar opheffen of te veel trappen doen. De uitslag van de punctie zou ik in twee keer ontvangen. De eerste resultaten was binnen enkele dagen normaal gezien, deel twee zou ik binnen enkele weken krijgen.

Het belangrijkste was deel 1 van de resultaten, want daarin konden ze zien of onze schat o.a. trisomie 21, trisomie 13 of 18 had. Trisomie 21 is beter bekend bij de mensen als het down syndroom, oke dit zouden we ook erg vinden maar kindjes met down zijn ook gelukkige kindjes, niks levensbedreigend maar trisomie 13 en 18 was vele erger. Als ze dat zou hebben zou ze ofwel niet levensvatbaar zijn ofwel levensverwachtingen hebben van nog geen jaar!

We hadden met de gyno daar al een gesprek over gehad wat we zouden doen indien onze schat 1 van deze afwijkingen had. Indien ze down zou hebben dan was dit maar zo, we zouden haar nog meer liefde geven dan mogelijk is. Maar indien ze trisomie 13 of 18 zou hebben dan hadden we weinig andere keus dan vroegtijdig te bevallen met alle gevolgen van dien…

Na enkele bange dagen vol schrik en zenuwen kregen we eindelijk het verlossend telefoontje van Leuven, er was niks gevonden bij ons meisje! Geen down of andere afwijking, helemaal niks !!! Zo gelukkig dat we waren :-)

Terug naar vorige pagina

« Ons verhaal


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Current month ye@r day *